نتيجه و مختار شارح ( ره ) سپس مرحوم شارح مىفرماين : در نتيجه بايد گفت : يكى از دو رأى را بايد اختيار نمود : يا همچون جماعتى از فقهاء بايد باطلاق روايت عمل نمود بدون اينكه در آن تفصيل داده شود و يا مانند مرحوم ابن ادريس بطور مطلق آن را طرد نمود زيرا روايت يادشده با اصول مذهب مخالفست چنانچه اولى و سزاوار همين مىباشد . فرع اگر فرض شود كه زوج امر كابين را به پدر دختران تفويض كند شايسته است كه حكم بصحّت عقدى شود كه پدر مبادرت به آن نموده و اگر احيانا با زوج نزاعشان درگرفت قول او مقدّم بر مدعاى زوج مىباشد زيرا اختلاف در فعل او مىباشد و از طرفى ديگر نظر نمودن زوج به زوجه و ديدنش از او هيچگونه دخالتى در صحت عقد ندارد . و اگر زوج اين امر را به پدر واگذار ننموده باشد عقد بطور مطلق باطلست اعم از آنكه زوج دختران را ديده يا نديده باشد . قوله : و يشكل بانّ رؤيته لهنّ : ضمير نائب فاعلى در [ يشكل ] به تنزيل و تفصيل فاضلان راجعست و ضمير در [ رؤيته ] به زوج و در [ لهنّ ] به بنات عود مىكند . قوله : و عدمها اعم من عدمه : ضمير در [ عدمها ] برؤيت و در [ عدمه ] به تفويض راجع است .